Blog > Komentarze do wpisu

16.„GRANICĄ LITWY I KORONY. Przez lasy miedzyńskie”.

Stara Wieś – Rez. Moczydło – Lipki – PKP Sadowne Węgr. Bez znaków, 22.5 km.

Czeka nas wędrówka przez okolice będące istną oazą spokoju. Na dystansie 10 km możemy nie spotkać żadnego człowieka, za to okazji do obcowania z naturą sam na sam nie zabraknie. Szlak ukazuje bardzo piękny fragment Lasów Miedzyńskich, wiedzie obok rezerwatu ptaków, w Starej Wsi zabytki architektury. Lipki i Stoczek to z kolei miejsca związane z pobytem znanych literatów: Marii Dąbrowskiej i Edwarda Szymańskiego. W pobliżu zgrupowanie jeziorek polodowcowych. Szlak przeznaczony dla turystów znających już najciekawsze zakątki Puszczy Kamienieckiej, chcących zwiedzić jej najbliższe otoczenie, doskonały dla rowerzystów. Na ogół średnio trudny orientacyjnie. Polecany wiosną i w niezbyt skwarne dni lata.

Wędrówkę można rozpocząć już w Wegrowie lub Liwie (patrz opisy) albo traktować szlak jako część wycieczki rowerowej z Łochowa przez Kamionnę, Paplin, Turną, Liw, Węgrów, Starą Wieś do Sadownego.

 0.0. Stara Wieś, przystanek PKS (relacja Łochów – Węgrów). Wycieczkę można zaczynać już w Węgrowie, skąd dochodzimy łąkami wzdłuż Liwca. Idziemy w kierunku głównego wjazdu do pałacu, mijając kościół.

 Stara Wieś leży na pograniczu Obniżenia Węgrowskiego i Równiny Wołomińskiej, nad Liwcem. Wymieniona w dokumentach jako Jakimowicze w 1473 roku, później nosiła nazwę Krasnydwór (od XVI w. obecna nazwa). Miejscowość słynie z pięknego pałacu, zbudowanego w II poł. XVII w. dla ks. Bogusława Radziwiłła, częściowo wg projektu profesora arch. Bogusława Podczaszyńskiego. Jest to budowla dwupiętrowa w kształcie litery T, wzniesiona pierwotnie w stylu barokowym, a w XIX w. przekształcona w stylu romantycznego gotyku, przypominającego angielskie pałace. Zabytek stanowił siedzibę rodów Krasińskich, Ossolińskich, ks. Sergiusza Golicyna, Radziwiłłów (wlascicieli okolicznych dobr). W skład zespołu pałacowego wchodzą też oficyna, kordegarda, brama(zwieńczone krenelażem) i resztki fortyfikacji ziemnych, zaś ozdobą całości jest park krajobrazowy ze starymi drzewami i stawem,  przechodzący w las. Z dawnej ziemnej FORTYFIKACJI bastionowej zachowały się tu ślady wielobocznego narysu wyznaczonego pozostałościami fosy oraz na zach. obrzeżu parku resztki długiej kurtyny i bastionu o zatartym narysie.
Teren należy obecnie do NBP, a przypadkowo dostający się w jego obręb turyści są zastraszani przez nieciekawą ochronę pogryzieniem przez rotweilery .

    Naprzeciw pałacu przyciąga wzrok oryginalna bryła neogotyckiego kościoła  z 1871r. z obrazem Michała Archanioła autorstwa Szymona Czechowicza. Właśnie tu zastosowano po raz pierwszy neogotyk w sztuce sakralnej. W pobliżu stał pierwszy w Polsce budynek Kasy Zapomogowo – Pożyczkowej, założonej w 1779 r. Na cmentarzu grób powstańców 1863 r. i mogiła żołnierzy WP, poległych w 1939r.

 Po drugiej stronie Liwca (3 km, „most” na Liwcu rodem z filmu Indiana Jones- deski przerzucone po spalonych dźwigarach) we wsi Turna znajduje się nieco zdewastowany (przez Sowietów w 1944 i przez pracowników PGR) zespół pałacowy Popielów herbu Sulima otoczony starym parkiem z gazonem na podjeździe. Murowana oficyna pałacu Popielów z 2 poł. XIX w. wzniesiona została zapewne w 1 poł. XIX w wg wzorów renesansu francuskiego, później przebudowywana. Jest parterowa z mieszkalnym poddaszem, częściowo na piwnicach sklepionych kolebkowo. Posiada trzy ryzality, jej naroża są boniowane. Ryzalit środkowy kryty dachem namiotowym, z tarasem na trójprzelotowym portyku. W jego szczycie popiersie Matki Boskiej. Pod nim umieszczony był herb Sulima z datą 1886, skradziony ok. 1991 r. Dach dwuspadowy z naczółkami, pokryto niegdyś gontem. W sąsiednich Górkach Grubakach p. Czesława Rowicka z opłatków tworzy piękne wycinanki. Jest laureatką Nagrody im Oskara Kolberga, przyznaną przez Ministra Kultury i Sztuki w 2000 r. Między wsiami uroczysko leśne Turna.

    Od bramy  pałacowej gruntową drogą ku płn. wzdłuż parku i stawu. Po prawej widoczne lekkie wzniesienia skraju wysoczyzny. Przy krańcu terenu dworskiego w lewo i skrajem łąki równolegle do traktu. Ponownie w lewo drogą – groblą zagłębiającą się w olsach, porastających dawne stawy. Dochodzimy do wydmy, gdzie prawą drogą chwilę do podnóża wału wydmowego, porośniętego ładnym borem sosnowym z dębami i grabami. Podnóżem w prawo, skrajem lasu liściastego. Zatoczywszy łuk docieramy do skrzyżowania piaszczystych dróg wiejskich (2.5 km).

Uciążliwą drogą ku płn. w kierunku zabudowań przez pola. Obok zagród trakt kieruje się na płn-zach przez borki.

4.0. Maciejów, kapliczka, bór ze świerkami. Podążamy stąd w prawo (na północ) przez las z orlicami i akacją. Mijamy zabudowania Kolonii Stara Wieś. Przy stodole zwraca uwagę dorodny dąb.

     Na skrzyżowaniu spotykamy znaki zielonego szlaku rowerowo-przechadzkowego z Huty Gruszczyno (3 km na zach., autobusy darbus  do Warszawy oraz pks Węgrów-Sadowne) do rez. Moczydło i jeziorek kałęczyńskich (3 km na prawo). Można iść za znakami do jeziorek, omijając rozpoczynający się  las, wydłuża to wariant zasadniczy o 2,5 km. W Hucie pomnik Piłsudskiego z 1928 r., drewniana chata z 1930 r.( nr 25) oraz pomnikowe sosny, lipa i akacja.

    Niebawem skrajem starodrzewia ze świerkami.

5.1. Skraj Lasów Miedzyńskich, tworzonych przez bory sosnowe i w mniejszym stopniu olsy i łęgi. Lasy są ostoją jeleni i łosi, a prestiżu dodają im gniazdujące tu żurawie i czarne bociany.  W dalszym ciągu traktem ku północy. W malowniczym lesie, zwanym Turzyniec domieszki akacji, trzmieliny, lip, grabów; kilka dębów o obwodzie 200 cm. W pewnym momencie szersza droga odchodzi łukiem do leśniczówki (polana, tablice nt. siedlisk roślinnych lasów miedzyńskich). My idziemy ciągle prosto (możemy też trzymać się zielonych znaków), mijamy podmokłe turzycowisko, poprzeczną linię z amboną i brzezinę. Pod koniec bór z tęgimi świerkami.

6.5. Rezerwat Moczydło (na wprost), poprzeczny gościniec, w prawo.

Moczydło –rezerwat faunistyczny, utworzony w 1991 roku na pow. 58.08 ha w Lasach Miedzyńskich między Stoczkiem a Starą Wsią. Chroni śródleśne, zarastajace jeziorko, torfowisko wysokie i otaczające go drzewostany (130-letni bor sosnowy świeży, grądy, bór wilgotny i bagienny). Lęgi wyprowadzają tu perkozki, kaczki (krzyżówka, czernica, cyraneczka), kurki wodne, błotniaki stawowe, bródźce samotne. W wodzie żyją żaby wodne, ropuchy szare i zielone. Do rezerwatu zalatują żurawie, cyranki, rybitwy zwyczajne, muchołówki małe, pokrzywnice, pokrzewki jarzębate i in. Ogółem na 66 tu występujących 48 gatunków określa się w rezerwacie jako lęgowe, m.in. kurka wodna, czernica, potrzos, błotniak stawowy, bocian czarny, perkozem i brodziec samotny. Zwiedzanie tylko szlakiem ze względu na konieczność zapewnienia spokoju ptakom.

poniedziałek, 12 maja 2008, gajowy771

Polecane wpisy